ΛΙΜΝΗ & ΙΕΡΟ
Λίμνη Ashi, Hakone Shrine & το torii στην όχθη της λίμνης
Η κόκκινη πύλη που στέκεται μέσα στο νερό είναι η χαρακτηριστική εικόνα της Χακόνε. Πίσω της κρύβονται ένα βυθισμένο ηφαίστειο, ένα ιερό 1.200 ετών και ο παλιός δρόμος προς το Έντο.
Check dates and availability ↗Μια λίμνη εκεί όπου κάποτε υπήρχε ένα ηφαίστειο
Η λίμνη Άσι — Ασινόκο — είναι το ήσυχο κέντρο του Χακόνε και αποτελεί τον τάφο ενός ηφαιστείου. Όταν το όρος Χακόνε εξερράγη βίαια πριν από περίπου τρεις χιλιάδες χρόνια, ανατίναξε και κατέρρευσε τον κρατήρα του, και η μακρόστενη λίμνη που γεμίζει σήμερα τον πυθμένα της καλντέρας είναι το νερό που συγκεντρώθηκε στην κοιλότητα που άφησε πίσω του. Αυτή η προέλευση εξηγεί το σχήμα και τη γαλήνη της: είναι βαθιά, δροσερή και περιτριγυρισμένη από δασωμένες ράχες, με τις θειούχες αναθυμιάσεις του Οβακουντάνι να αχνίζουν στο χείλος από πάνω ως υπενθύμιση ότι το βουνό απλώς αναπαύεται. Ένα καθαρό, ήρεμο πρωινό η επιφάνεια γίνεται γυαλί και καθρεφτίζει τον ουρανό, και το Φούτζι — όταν εμφανιστεί — στέκει αντανακλασμένο στην απέναντι όχθη. Είναι όμορφη με έναν ανεπιτήδευτο, στοιχειώδη τρόπο, και το να κατανοείς ότι αντικρίζεις ένα πνιγμένο ηφαίστειο και όχι μια συνηθισμένη ορεινή λίμνη αλλάζει τον τρόπο που τη βλέπεις.
Διάπλους με πειρατικό πλοίο
Οι περισσότεροι διασχίζουν τη λίμνη με τα τουριστικά πλοιάρια — αρκετά είναι φτιαγμένα σαν κιτς απομιμήσεις γαλεών, με χρυσές λεπτομέρειες και πολλά καταστρώματα, περισσότερο λούνα παρκ παρά πορθμείο, και ακόμη καλύτερα γι' αυτό όταν έχεις παιδιά μαζί. Τα δρομολόγια εκτελούνται μεταξύ του Tōgendai στη βάση του τελεφερίκ και των αποβαθρών στη νότια όχθη, στο Hakone-machi και το Moto-Hakone, με τη διάσχιση να διαρκεί 25 έως 40 λεπτά ανάλογα με το πλοίο που θα πάρετε. Είναι το χαλαρό κομμάτι μετά τα ανηφορικά τμήματα της διαδρομής, και η θέα από το ανοιχτό κατάστρωμα είναι δύσκολο να ξεπεραστεί: η torii να αναδύεται από τα ρηχά νερά, οι σκούρες πλαγιές με κέδρους εκατέρωθεν, και σε μια καθαρή μέρα ο Fuji να πλαισιώνεται σε όλο το μήκος της λίμνης. Το Hakone Free Pass σας καλύπτει ήδη το εισιτήριο, και πολλοί ταξιδιώτες καταλήγουν να βαθμολογούν το ίδιο το πλοίο πάνω από το ιερό στο οποίο υποτίθεται ότι τους πηγαίνει.
Το Ιερό Χακόνε, παλαιότερο από το φυλάκιο
Στη δασωμένη νότια ακτή, όπου φτάνει κανείς από μια μακριά λεωφόρο με πανάρχαιους κέδρους και μια ανάβαση από πέτρινα σκαλοπάτια, στέκει το Ιερό Hakone — ένας από τους αρχαιότερους και πιο ατμοσφαιρικούς τόπους της περιοχής. Η παράδοση χρονολογεί την ίδρυσή του στο έτος 757 και τα σημερινά κτίσματά του σε μια ανακατασκευή του 1667, αν και η αίσθηση της αρχαιότητας είναι παντού — στο βρύο, στα ψηλά δέντρα και στο μονοπάτι που είναι στρωμένο με φανάρια. Από παλιά προσέλκυε τους ισχυρούς: ο Minamoto no Yoritomo βρήκε καταφύγιο εδώ μετά από μια ήττα τον δωδέκατο αιώνα και έγινε προστάτης του μόλις ανήλθε σε σογκούν, ενώ ο Tokugawa Ieyasu το ξανάχτισε μετά τη Μάχη της Odawara το 1590. Οι ταξιδιώτες της παλιάς εθνικής οδού Tōkaidō σταματούσαν εδώ για να προσευχηθούν για ασφαλή διάβαση του περάσματος, και το ιερό ακτινοβολεί ακόμη αυτόν τον ρόλο — ένας τόπος προστασίας στο κατώφλι των βουνών, ήσυχα πολυσύχναστος σήμερα με επισκέπτες που αναζητούν το ίδιο.
Η τορίι που στέκεται μέσα στο νερό
Η εικόνα που ορίζει τη Χακόνε είναι η κινναβαρί πύλη που υψώνεται κατευθείαν μέσα από τη λίμνη: το Heiwa no Torii, το Torii της Ειρήνης. Χτίστηκε στην όχθη το 1952 για να σηματοδοτήσει τη Συνθήκη Ειρήνης του Σαν Φρανσίσκο και το τέλος της κατοχής της Ιαπωνίας από τις Συμμαχικές Δυνάμεις, και το 1964 προστέθηκε μια πλάκα που φέρει τον χαρακτήρα της ειρήνης, με καλλιγραφία του Yoshida Shigeru, του πρωθυπουργού που είχε υπογράψει τη συνθήκη. Λειτουργεί ως συμβολική πύλη προς το Ιερό Hakone Shrine, στο οποίο προσεγγίζει κανείς από το νερό, και ο αντικατοπτρισμός του σε μια ήρεμη λίμνη — με την καλντέρα και, αν είστε τυχεροί, το Φούτζι στο βάθος — είναι η σκηνή με τις περισσότερες φωτογραφίες σε ολόκληρη την περιοχή. Να περιμένετε ουρά στον μικρό μώλο για τη φωτογραφία· προχωράει, και η αναμονή είναι μέρος της εμπειρίας. Νωρίς το πρωί τα νερά είναι πιο ήρεμα και το φως πιο απαλό.
Ο εννιακέφαλος δράκος της λίμνης
Η λίμνη Άσι έχει έναν θρύλο, και αξίζει να τον γνωρίζετε πριν την επισκεφθείτε. Η ιστορία μιλά για έναν τρομερό δράκο με εννέα κεφάλια που κάποτε τρομοκρατούσε την περιοχή, ώσπου ένας μοναχός τον δάμασε και τον μεταμόρφωσε· το πλάσμα έγινε προστάτης θεότητα των νερών και λατρεύεται ως Kuzuryū, ο Δράκος με τα Εννέα Κεφάλια. Στην όχθη της λίμνης υπάρχει ένα ιερό Kuzuryū — το αρχικό, προσβάσιμο ευκολότερα με βάρκα ή με τα πόδια μέσα από το δάσος — και ένα συμμαχικό ιερό εντός του χώρου του Hakone Shrine, όπου οι επισκέπτες αντλούν νερό από εννέα στομίματα σε σχήμα κεφαλής δράκου. Ο δράκος συνδέεται με ευλογίες στην αγάπη και τις σχέσεις, γεγονός που έχει κάνει αυτά τα ιερά διακριτικά δημοφιλή, και μια μηνιαία τελετή προσφοράς νερού λαμβάνει χώρα ακόμη στη λίμνη. Είναι ένα καλό παράδειγμα του πόσο βαθιά το Hakone επιστρώνει τον μύθο πάνω στη γεωλογία: το ίδιο νερό που γεμίζει έναν νεκρό ηφαίστειο είναι επίσης, στην παλαιότερη αφήγηση, το σπίτι ενός εξημερωμένου δράκου.
Το παλιό φυλάκιο και ο δρόμος με τους κέδρους
Ανάμεσα στους δύο νότιους μώλους βρίσκεται η ιστορική καρδιά της όχθης της λίμνης. Επειδή η εθνική οδός Tōkaidō μεταξύ Edo και Kyoto έπρεπε να ανεβεί το πέρασμα Hakone, το σογκουνάτο Tokugawa εγκατέστησε εδώ το 1619 ένα φυλάκιο — το Hakone Sekisho — για να ελέγχει ποιοι μετακινούνταν μεταξύ των δύο πόλεων, επιθεωρώντας τους ταξιδιώτες και προσέχοντας ιδιαίτερα για όπλα που εισέρχονταν στο Edo και γυναίκες που το εγκατέλειπαν, έως ότου το σύστημα καταργήθηκε το 1869. Ο χώρος ανασκάφηκε και το 2007 άνοιξε μια πιστή ανακατασκευή πάνω στα αρχικά θεμέλια, με φυλάκια, παρατηρητήριο και εκθέματα που μπορείτε να διασχίσετε περπατώντας. Κοντά, ένα σωζόμενο τμήμα του παλιού Tōkaidō εκτείνεται κάτω από μια μεγαλοπρεπή λεωφόρο κέδρων που φυτεύτηκαν για σκιά την ίδια εποχή. Μαζί σας επιτρέπουν να σταθείτε στον πραγματικό δρόμο που κάποτε περπατούσε κάθε ταξιδιώτης μεταξύ της πρωτεύουσας του σόγκουν και του αυτοκράτορα — ένα σπάνιο, απτό κομμάτι της Ιαπωνίας της περιόδου Edo, λίγα λεπτά με τα πόδια από την torii.